• اسلاید1
  • 1


چگونه رسانه های اجتماعی می توانند در جستجوی شغل شما را یاری دهند (یا صدمه بزنند)
رسانه های اجتماعی امروزه یکی از بازیگران اصلی روند کاریابی هستند.

سایتهایی مانند فیس بوک ، توییتر ، لینکدین و + Google به کارفرمایان این امکان را می دهد تا در مورد افرادی که در خارج از خلاصه رزومه ، نامه جلدی یا مصاحبه هستند ، نگاهی اجمالی بیندازند - در مقابل آنها به متقاضیان کار این فرصت را می دهند تا در مورد شرکتهایی که به آنها علاقه دارند اطلاعاتی مانند . ارتباط با کارمندان فعلی و سابق کسب کنند ؛ و در مورد فرصت های شغلی بلافاصله و... بشنوند،
احتمالاً به همین دلیل است که نیمی از افراد جویای کار روزانه در سایت های شبکه های اجتماعی فعال هستند و بیش از یک سوم کارفرمایان از این سایت ها در فرایند استخدام خود استفاده می کنند.

طی یک تحقیق از متقاضیان کار پرسیده شد: "چقدر در سایت های شبکه های اجتماعی فعال هستید؟" 48 درصد گفتند که روزانه بسیار فعال هستند ، در حالی که 19 درصد گفتند که هر هفته تقریباً دو یا سه بار وارد سیستم می شوند. 22٪ دیگر گفتند که هر ماه یک یا سه بار یا کمتر از سایت های شبکه های اجتماعی استفاده می کنند. تنها 11٪ از افراد جویای کار گفتند که هرگز از وب سایت های شبکه های اجتماعی استفاده نمی کنند.
این واقعیت که تعداد زیادی از افراد جویای کار در شبکه های اجتماعی فعال هستند هیجان انگیز استمشاوران شغلی بایستی به عنوان مدافعان این حوزه ، وقت زیادی را برای مربیگری جویندگان شغل صرف چگونگی توسعه استراتژی جامع رسانه های اجتماعی کنند. گرچه این تنها استراتژی برای یافتن شغل نیست ، اما از اهمیت بیشتری برخوردار می شود. افراد جویای کار باید بدانند که کارفرمایان و استخدام کنندگان چگونه از رسانه های اجتماعی در تمام مراحل انتخاب استفاده می کنند.

برای کمک به جویندگان کار برای درک بهتر نقش رسانه های اجتماعی در جستجوی کار خود ، محققین سال گذشته یک نظرسنجی انجام داند که از 2303 مدیر استخدام و متخصصان منابع انسانی پرسیند که آیا ، چگونه و چرا رسانه های اجتماعی را در فرایند استخدام خود ادغام می کنند؟دریافتند که 37٪ کارفرمایان از شبکه های اجتماعی برای غربالگری نامزدهای احتمالی شغل استفاده می کنند. این بدان معناست که از هر پنج شرکت حدود دو شرکت در پروفایل های شبکه های اجتماعی شما برای ارزیابی شخصیت و شخصیت شما گشت می زنند - و حتی برخی تصمیم خود را بر اساس آنچه که می یابند بنا می کنند.
در واقع رسانه های اجتماعی امروزه وسیله اصلی ارتباطات هستند و از آنجا که بسیاری از این ارتباطات عمومی است ، جای تعجب نیست که برخی از مدیران استخدام از آنها بهره می برند.
بنابراین ، اگر شما در میان اکثریت افراد جویای کار هستید که از سایت های شبکه های اجتماعی (روزانه ، گاهی اوقات یا به ندرت) استفاده می کنند ، باید مراقب باشید.

یک سوم (34٪) از کارفرمایانی که پروفایل های شبکه های اجتماعی را اسکن می کنند گفته اند که محتوایی پیدا کرده اند که باعث شده نامزد را استخدام نکنند. حدود نیمی از این کارفرمایان گفتند که به دلیل عکسها و اطلاعات نامناسب منتشر شده در پروفایل وی ، کاندیدایی برای شغل پیشنهاد نکرده اند. دلایل دیگری که آنها تصمیم به عدم ارائه این شغل گرفتند: مشخصات داوطلب مهارت های ارتباطی ضعیفی را نشان می دهد .

به نظر کارشناسان مهم نیست كه چه اطلاعاتی از یك داوطلب پیدا می شود و صرف نظر از كجا یافت می شود ، فرایند باید به روشهای استخدام عادلانه و برابر عمل كند
در این راستا اگر تصمیم دارید مطالب را به طور عمومی در رسانه های اجتماعی به اشتراک بگذارید ، مطمئن شوید که به نفع شماست." "هر چیزی را که احتمالاً توسط یک کارفرما غیرکارشناسی تلقی می شود ، پایین بیاورید یا ایمن کنید و محتوایی را که دستاوردها و مدارک شما را برجسته می کند به اشتراک بگذارید."اطلاعاتی که در مورد زمینه شغلی و موفقیت شغلی خود به صورت آنلاین ارائه می دهید نیز باید سازگار باشد. "تصور نکنید که یک کارفرما فقط در LinkedIn شما را چک می کند. آنها همچنین ممکن است فیس بوک یا حتی توییتر و + Google را بررسی کنند. داستانی که در هر سایت می گویید باید تقریباً یکسان باشد .

خبر خوب این است که مدیران استخدام فقط پروفایل شبکه های اجتماعی شما را برای کاوش نقاط ضعف بررسی نمی کنند. آنها همچنین به دنبال اطلاعاتی هستند که احتمالاً مزیت شما محسوب شود. طبق یک نظز سنجی 29٪ از مدیران استخدام در نظرسنجی ، یک نکته مثبت را در پروفایل پیدا کرده اند که آنها را وادار به استخدام متقاضی می کند.

در بعضی موارد این بود که کارفرما احساس خوبی نسبت به شخصیت داوطلب داشت، یا پروفایل فرد نمایه تخصصی از وی را منتقل می کرد. ، یا به این دلیل که این پروفایل نشان می داد فرد جوینده کار خلاق ، خوش فکر یا دارای مهارت های ارتباطی عالی است.

این بدان معنی است که متقاضیان کار فقط نباید بر پنهان کردن یا حذف محتوای نامناسب تمرکز کنند. بلکه آنها باید روی ساختن شبکه های اجتماعی قوی و ایجاد پروفایل های آنلاین کار کنند که در ارائه مهارت و تجربه خود بتوانند موفق عمل کنند،متقاضیان کار که در اینترنت ساکت یا نامرئی هستند ممکن است در معرض آسیب باشند. آنها برای افزایش دید و جستجو در کارفرمایان احتمالی باید در سایت های شبکه های اجتماعی شرکت کنند. "
همچنین به عقیده کارشناسان فقط ارسال یک نمایه و بررسی آگهی ها کافی نیست. افراد کم نظیر زیادی وجود دارند - افرادی که نمایه آنلاین دارند اما کاری انجام نمی دهند یا به هیچ وجه معنی دار درگیر نمی شوند. شما باید به انجمن های شبکه های اجتماعی بپیوندید ، در بحث های گروهی شرکت کنید ، تخصص خود را به اشتراک بگذارید ، کسی را به مقاله ای هدایت کنید. باید کار کنی اگر شما می توانید از قرار دادن خود در خارج از خانه احساس راحتی نکنید ، اگر به دنبال کار هستید ، وقت ترسو نیست. "